جمعه 30 تير 1396

دکتر پارسا ریاست محترم سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی استان مازندران در میز گرد تخصصی بابل 1400

 

دکتر پارسا ریاست محترم سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی استان مازندران

 

در مقوله آمایش 450 اقدام پیش‌بینی شده است. انطباق بهره‌برداری‌ها از سرزمین مازندران با توان اکولوژیک آمایش اطلاق می‌شود. بعبارتی به عنوان مثال فراتر از توان اکولوژیک شهرستان بابل نخواهیم خواست. این توان اکولوژیک وقتی با خواسته‌ها و نیازهایی از ما که جنبه آرمانی دارد تطبیق گردد سند آمایش تعریف می‌شود. بنابراین سند آمایش وجهه‌های آرمان‌گرایی و توان اکولوژیک را شامل می‌شود. بایستی فاز توان اکولوژیک را حداکثر تا اوایل زمستان سال 1395 انجام داده باشیم و به کمک این مقیاس تعیین کنیم در نقاط مختلف استان مازندران چه فعالیت‌هایی مستقر شود که با توان اکولوژیک و ارزش‌هایی ما سازگاری داشته باشد. اگر بنا داریم از صنعت‌مان حمایت کنیم باید در همین چارچوب اقدام کنیم؛ فرضاً زمین‌های غیرکشاورزی‌مان را هم تماماً به ساخت‌‌وساز،  سکونت، مسکن دوم و مواردی اینچنینی اختصاص ندهیم و نگاه هدفمندی به صنعت و حمایت از آن داشته باشیم. از نظر بنده، اقتصاد مقاومتی بدون مدیریت جهادی محقق نمی‌شود. مطابق مجموعه فرمایشات مقام معظم رهبری، مدیر جهادی، مدیر متخصصی است که بی‌قید و شرط و با شور و شوق از خودش شروع می‌کند. لذا اگر مدیری این ادبیات را داشته باشد که اول باید ساختار سازمانی متحول شد یا به عنوان مثال اول باید برجام محقق شود و ... مدیر جهادی نخواهد بود. در توسعه نیز تعابیر گذشته اعتباری ندارد. تعبیری که در آن توسعه فقط داشتن ثروت خداداد، آب، جنگل، باد و خاک و ... پنداشته می‌شد دیگر جایگاهی ندارد. امروزه بسیاری از سرزمین‌ها غالب این موهبت‌ها را ندارند منتهی بسیار توسعه‌یافته‌تر از سرزمین‌هایی هستند که از این موهبت‌ها غنی هستند. مصادیقی همچون کره‌شمالی، کره‌جنوبی و تایوان و قیاس این‌ها نمونه‌هایی از این دست هستند. بنابراین علت توسعه یا عدم توسعه، ثروت خداداد نیست و باید این را بپذیریم. کشور ما به لطف خدا امکانات بالقوه فراوانی دارد و کشورهای متعددی هستند با وجود اینکه کم‌تر از ما از موهبت‌های خدادادی بهره‌مند هستند از ما توسعه‌یافته‌ترند. عامل دوم، عامل انسانی است. عامل انسانی به مفهوم هوش، خلاقیت و توان فکری امروزه از سرمایه‌اجتماعی جدا شده‌است. سرمایه اجتماعی، اعتماد، احترام و مشارکت مردم به همدیگر، مردم به دولت و دولت به مردم است و در واقع امروزه سرمایه‌اجتماعی است که در دنیا از علل مهم عقب‌ماندگی به‌شمار می‌رود. در نهایت توسعه در فضایی آزاد، عادله رقابتی و با انگیره شخصی اتفاق می‌افتد. انگیزه شخصی و منافع شخصی دو عبارت متفاوت از یکدیگرند. انگیزه شخصی صرفاً به تأمین منافع مالی و دنیوی محدود نمی‌شود و انگیزه‌های غیرمادی و معنوی را نیز در برمی‌گیرد. دولت نیز بایستی فضای آزاد و عادله رقابتی (زیرساخت‌ها) را فراهم کند تا فعال اقتصادی و سرمایه‌گذار واقعی که به دنبال رانت‌جویی نیست بتواند با انگیزه شخصی به این فضا دست یابد. با مجموعه تلاش‌های صورت‌گرفته در استان مازندران و با ایجاد پنجره واحد سرمایه‌گذاری به دنبال فراهم‌سازی همین فضا هستیم تا سرمایه‌گذار واقعی غیررانتی و غیرانحصاری بتواند در این فضا، فرآیند کاری خود را شروع و طی نماید. متاسفانه اصول و قواعد در کشور آنچنان پیچیده‌ است که حتی یک متخصص باتجربه هم گاهاً نمی‌داند باید از کجا شروع کند و کارش باید در کجا ختم شود. اصول و قواعد بایستی شفاف، با ضمانت بالا، بلندمدت و علی الخصوص اقتصادی باشند. به عنوان مثال اگر جرایم غیراقتصادی باشد قطعاً بازدارنده نخواهد بود. لذا مشوق‌هایمان باید محرک و جرایم باید بازدارنده و پیشگیرانه باشد.

اگر تصور کنیم دولتی هست که بی‌نهایت سرمایه و توان دارد و به جای همه ملت کار انجام می‌دهد، قطعاً در هیچ کجای دنیا اینگونه نیست. حتی کشورهای مطرح اقتصادی دنیا نیز کسری بودجه دارند و بعبارتی به اندازه‌ نیازهای خود پول ندارند. لذا مجموعه دولت می‌تواند فضایی را فراهم کند تا مطابق فرمایشات جناب آقای نیازآذری نماینده محترم مردم مبنی بر سابقه درخشان مردم این سرزمین در تجارت و بازرگانی، کار و فعالیت با نیت انگیزه‌های شخصی رونق بگیرد. با رونق کار و فعالیت شهرستان، درآمد مالیاتی دولتو عوارضات هم طبعاً افزایش می‌یابد. ما بایستی به درآمدهایی غیر از درآمدهایی روتین و معمولی بودجه‌ای که دولت تعیین می‌کند دست یابیم. باید بدانیم که همه کشور، استان مازندران نیست و هر استان دیگری هم مجموعه ویژگی‌ها و استدلال‌های خاص خودش را دارد که براساس آن دولت باید سایر استان‌ها را رها کند و فقط به یک استان بپردازد. سهم مازندران از جمعیت کشور حدود 4 درصد است، سهم آن از ارزش تولیدات کشور حدود 4 درصد است و سهم آن از بودجه‌های کشور در برنامه چهارم حدود 2.5 درصد، در برنامه پنجم به 3.2 درصد و الان به 4 درصد رسیده است. در واقع سهممان از منابع دولتی تقریباً متناسب با جمعیت و اقتصادمان است و دستیابی به درصدهای بالاتر براحتی اتفاق نمی‌افتد.

بنده در استان مازندران مدیری غیربومی هستم که با تمام اراده و وجود در حال خدمت به مردمان عزیز این دیار هستم. به لطف خدا توانستم در سایر نقاط کشور که افتخار خدمت داشتم منشاء اتفاقات خوب و ماندگاری باشم که امیدوارم در مازندران هم این مهم محقق شود. در اینجا به علت نداشتن قید و بندهای مدیران بومی می‌توانم مواضع و ادبیات صریح‌تر و بی‌طرفانه‌ای داشته باشم. فضای رقابتی سنگینی که به علل مختلف بین شهرستان‌های استان مازندران وجود دارد هم تهدید و هم فرصت محسوب می‌شود که متاسفانه در حال حاضر تهدیدش بیشتر اتفاق می‌افتد و نتوانستیم از فرصتش تا به حال بهره‌مند شویم. معتقدیم توسعه انجام فعالیت آزاد در فضای رقابتی است. در استان مولفه رقابتی را به صورت بالقوه و با شدت فراوان داریم که می‌تواند فرصت بسیاری خوبی باشد.

اگر تصور کنیم که نیازآذری به عنوان نماینده بابل بایستی برود سراغ دولت و بودجه مملکت را با حجم گسترده به بابل بیاورد قطعا تصور نادرستی است و هیچ وقت اتفاق نمی‌افتد. بودجه استان مازندران ابلاغی به سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی استان 220 میلیارد تومان بوده است و 22 شهرستان در استان داریم. ما در سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی شهرستان 22 شهرستان را در یک ستون و حدود 300 شاخص و معیار را هم در ستون دیگری قرار می‌دهیم. در برنامه ششم موضوع بهترشدن و کامل‌شدن این شاخص‌ها و معیارها را نیز ظرف شش ماه آینده قطعاً تعقیب می‌کنیم. نکته مهم این است که در نهایت با توجه به آمار و اطلاعات و اجرایی شدن مدل محاسباتی علمی، سهم هر شهرستان را مشخص می‌کنیم و با حضور تمامی 12 نماینده مجلس و 22 فرماندار، در یک فضای آزاد و عادله این خروجی را اعلام می‌کنیم. ممکن است به عنوان مثال در این نشست‌ تعاملی و تخصصی سهم شهرستان بابل حدود یک درصد کاهش یا افرایش و یا بدون تغییر باقی بماند. قطعاً اینگونه نیست که اتفاق خارق‌العاده‌ای بیفتد و فرضاً سهم بابل 5 درصد افزایش یابد. اگر اینگونه باشد به این معناست که این افزایش باید از کاهش سهم دیگران بیاید. بنابراین یک اعتبار مشخصی بعنوان بودجه شهرستان بابل تعیین می‌شود. در شهرستان نمایندگان محترم و مدیران طرح‌های نیمه‌تمام و مواردی که قابل تزریق پول و ادامه کار هستند را فهرست‌ می‌کنند و تعیین می‌کنند که متناسب با اعتبار مشخص و محدود دولتی کدام اولویت‌ها را انجام بدهند و مردم بدانند که نمی‌شود هر اتفاقی که دلمان می‌خواهد را انجام بدهیم چون اعتبار و پولی که  دولت تخصیص داده محدود است و کفایت نمی‌کند لذا مجبور به اولویت‌بندی می‌شویم. این فرآیند را ان‌شالله به احسن‌ترین و شفاف‌ترین شکل ممکن در سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی انجام می‌دهیم تا اعتماد به سازمانی که باید مظهر عقلانیت و انصاف باشد تداعی شود. این اعتماد بایستی در درجه‌ای باشد که به عنوان مثال جناب آقای نیازآذری مطمئن باشند سهم مردم بابل بواسطه ارادات ویژه یا عدم ارادت بنده به نماینده‌ای تغییر نخواهد کرد. متاسفانه تابحال شفافیت به این شکلی که عرض کردم در استان مازندران نبوده است و مصر هستیم که این موضوع را به شفاف‌ترین شکل ممکن انجام داده و اطلاع‌رسانی کنیم.

در سایت سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی مجموعه‌ بحث‌ها و اسنادی که تاکنون در تدوین سند آمایش انجام شده‌است وجود دارد، منتهی نسخه نهایی مربوطه (شامل 450 اقدام، 50 راهبرد و اهداف 20 گانه کلان) را ان‌شالله خدمت نماینده محترم تقدیم می‌کنیم. نکته‌ای که باید اشاره شود این است که توسعه بابل از طریق معجزه‌ای خارج از بابل و بابلی اتفاق نمی‌افتد. اما اگر به شکلی پیش برویم که در داخل همین بابل یا از طریق کسانی که به هرترتیب ارادت و علاقه‌ای به بابل دارند فعالیت‌های سرمایه‌گذاری اقتصادی و اجتماعی بهبود یابد توسعه دست یافتنی است. اهداف نیک و موثری در این راستا محقق می‌شود از جمله استقرار فعالیت‌های ایجادکننده زمینه شغل برای نسل‌هایمان. خطر در جایی است که روزمره، باندی، جناحی، رفاقتی و حل موردی پیش برویم که دیر یا زود به عمیق‌تر شدن مشکلات اقتصادی مبدل می‌شود. لذا اجماعی گسترده باید در این خصوص در استان شکل بگیرد تا آینده بهتری را بسازیم.

دفتر پژوهش و توسعه حسین نیازآذری نماینده مردم شریف بابل در مجلس شورای اسلامی

میزگرد تخصصی بابل 1400 25 آذر 1394

Portal Administration 0.0546875 ITShomal.com